Na de grote overstroming in 1421, de Sint-Elisabethsvloed, ontstonden er smalle waterstromen bij Dordrecht. Deze stromen heten killen of kreken. Ze zijn ontstaan door eb en vloed van het zeewater, dat zo het land in stroomde.
De historische Oostkil
De kil tussen Amstelwijck en Dordtse Hout heet de Oostkil. De Oostkil is belangrijk voor dit gebied, want het water vormt een buffer. En het water verbindt de wijk Dordtse Hout.
De Oostkil verloopt grillig en heeft veel verschillende planten. Er liggen meerdere eilandjes. Het is een plek waar ruimte is voor ontdekking, verrassing, ontspanning en rust.
Oostkilpad en Polderslootpad
Tussen de deelgebieden Amstelwijck Park en Dordts Buiten ligt de Poldersloot. Het is een zijtak van de Oostkil. Bewoners kunnen hier heerlijk wandelen via de nieuwe paden langs het water: het Oostkilpad en het Polderslootpad.
Twee nieuwe bruggen
Tussen Amstelwijck Park en de Oostkil ligt een deel van het Oostkilpad. Zodra Dordts Buiten klaar is, trekken we het pad door. Een brug over de Poldersloot verbindt dan het pad. De brug is bewust iets verder van de Oostkil gepland. Zo blijft het bestaande beeld met het wuivende riet en het water zoveel mogelijk bewaard. Verderop komt nog een tweede brug over de Poldersloot. Dit wordt een bredere fietsbrug, die het fietspad tussen Dordts Buiten en Amstelwijck Park verbindt.
Natuurlijke sfeer
Riet, zegge, dotterbloem en reuzenbalsemien; je komt het allemaal tegen. Boomgroepen en struiken zorgen op sommige plekken voor beslotenheid. Afgewisseld door vrijstaande bomen en struiken zoals elzen, wilgen, populieren, hazelaars en bloesembomen als de meidoorn.
Met veel aandacht is de ligging en het materiaal van het Oostkilpad en het Polderslootpad bepaald. De paden zijn half verhard. Hierdoor ziet het er natuurlijk uit en kan het (regen)water beter weglopen. Beide paden worden niet verlicht. Langs de paden planten we nieuwe bomen en struiken.
De eilanden in de Oostkil
De eilanden in de Oostkil zijn heel belangrijk voor de biodiversiteit in de wijk. Dit betekent ruimte voor een grote afwisseling van planten en dieren. Het is het gebied voor verschillende soorten bomen en voor bevers, insecten en vogels. We gaan hier al jaren voorzichtig mee om. De Natuur- en Vogelwacht onderhoudt de eilanden. Zij ruimen afgevallen takken en omgevallen bomen op. Het vrijkomende hout wordt zo veel mogelijk verwerkt op de eilanden. Het natuurlijke afbraakproces van deze stammen is goed voor de biodiversiteit.
Een deel van de eilanden is kaal of heeft maar weinig groen. Hier planten we nieuwe bomen en struiken. Zo bieden we meer bescherming aan alle dieren én komen